Ok, dit is mischien de vreemdste titel in de Nederlandse blog historie, maar er zit een goed verhaal achter geinspireerd op een presentatie van Jim Webber, architect bij ThoughtWorks. Zijn hilarische relaas gaat over service georienteerde architecturen en de Enterprise Service Bus.
Zoals bij jullie bekend is een Service Oriented Architectuur grof gezegd het aan elkaar knopen van systemen. Dit levert traditioneel een spaghetti van verschillende oplossingen op: CSV exports, gedeelde databases en webservices. Overal moeten er datatransformaties gedaan worden en nieuwe endpoints gemaakt worden omdat het ene systeem een SOAP interface heeft maar het andere alleen maar met CSV om kan gaan.
Wat doet een wel denkende object georienteerde developer als dingen complex worden? Juist, encapsuleren. Deze oplossing heet Enterprise Service Bus. De ESB is een grote doos waarin je al je spaghetti kunt verstoppen zodat niemand het meer ziet. Een beetje workflow om het geheel op smaak te brengen en iedereen (de business) is happy.
Eind goed, al goed? Niet volgens Jim Webber. Hij stelt dat je nu vast zit aan de leverancier van de ESB oplossingen en dat het uitbreiden van de ESB een kostbare operatie is. Wat er dan meestal gebeurd is het volgende: Zij (de business) willen weer eens wat anders en dit mag natuurlijk niets kosten omdat de return of investment onduidelijk is. Wat doe je dan? Je maakt een prototype buiten de ESB om met de uitdrukkelijke boodschap dat dit tijdelijk is. Iedereen (de business) blij: alles werkt zoals ze willen en het was ook nog goedkoop.
